Van een voormalige zen-monnik naar de sekstoeristen

De laatste dagen in Chiang Mai heb ik doorgebracht bij de familie van Chris, een voormalige zen-monnik die nu lesgeeft aan de universiteit in boeddhisme en filosofie, jullie kunnen je voorstellen dat we veel boeiende gesprekken hebben gehad! Ik heb hem ontmoet via CouchSurfen, in het kort houdt dat in dat je via een profielenwebsite contact kunt leggen met mensen, waar je dan mag blijven slapen en deel kunt uitmaken van hun dagelijkse leven (klik  voor meer informatie op de link rechts op de pagina).

Hij nodigde me uit om een les van hem bij te wonen, dus daar zat ik – tussen de monniken! Het was niet alleen een interessante les (over parallelle universums), maar het was ook interessant om het normale leven van de universiteit in Thailand mee te maken.

Hij en zijn vrouw hebben twee superlieve dochtertjes van 2 en 8. Ik voelde me er helemaal thuis, een beetje alsof ik op bezoek was bij een oom en tante. Er was nog een andere couchsurfer op bezoek, Estelle uit Frankrijk (ze woont sinds vier jaar in Cambodja).

Chris en zijn vouw Jariya namen ons mee naar Kratong, het grote festival, het was mooi om alle kleine bootjes op de rivier en de ufo-balloons in de lucht te zien. Er was ook héél veel vuurwerk, het leek wel nieuwjaar. Ik heb helaas geen foto’s kunnen maken, want mijn camera is gestolen. Gelukkig heeft Chris me goed geholpen met de aangifte bij de politie. Ze geloofden me eerst niet, ze gingen ervan uit dat ik de verzekering wilde oplichten… Op zo’n moment scheelt het wel als je iemand bij je hebt die de politie – in het Thais – vertelt dat je een vriendin van de familie bent!

Ik ben ook nog mee geweest naar de school van May, de oudste dochter. Een heel erg groot verschil met onze basisscholen in Nederland, de klassen zijn overvol en de kinderen super gedisciplineerd. Maar mijn mond viel pas echt open toen ik hoorde dat niet alleen May, maar ook haar moeder huiswerk moet maken! Ze moest zelf een prentenboek tekenen en deed dat ook zonder te klagen. De ouders van mijn kinderen zouden me voor gek verklaren als ik hen huiswerk op zou geven!

Met slotjes op mijn rugzak (ik wil mijn laptop niet dezelfde weg laten gaan als mijn camera) heb ik de nachttrein naar Bangkok genomen. Kunnen jullie iets voorstellen bij plassen op een hurk-wc in een rijdende trein? Ik inmiddels wel!

Donderdagmorgen had ik met afgesproken Walter (= vriend van de middelbare school & medeverantwoordelijke voor mijn besmetting met het reisvirus). We reisden samen door naar Pattaya voor een duikcursus. Pattaya heeft niet zo’n al te beste naam, maar een vriend van Walter had ons een bepaalde duikschool aangeraden en och…. zo erg zou het daar toch niet zijn??

Nou, Pattaya is MET STIP de verschrikkelijkste plaats waar ik óóit geweest ben!! Overal zie je hier vieze westerse mannen die hun pik achterna lopen, hand in hand met een Thais grietje dat hun (klein)dochter had kunnen zijn. Het testosteron vliegt je om de oren. Walter wil niet zonder mij de straat op, omdat hij dan meteen wordt aangevallen door meisjes die zéér geïnteresseerd zijn en ons hotel biedt de mogelijkheid om kamers te huren voor drie uur….  Need I say more?
Ik probeer het maar te zien als een oefening om bij mezelf te blijven in wereld met opvattingen die haaks staan op mijn eigen wereldbeeld.
Gelukkig kunnen we onze aandacht overdag richten op de duikcursus en ‘s avonds proberen we maar een beetje te ontsnappen aan de “gezellige sfeer” van het stadje.