door onze verschlaggever

Veteraan Nelissen keerde onlangsch terug naar het front en werd aldaar weegensch buitengewone moedt ende heldendom door de Koningin geëerd met de onderscheiding in de Orde van de Dappere Schtrijders. Den veteraan liet onze verschlaggever weten zeer vereerd te zijn.

Photo (C) by Peet & Ivo Press Agency

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

(even terug in de tijd..! nu ik heb ontdekt hoe ik foto’s kan resizen kan ik deze oude blog online zetten)

Het ene moment denk je na over of je via Laos of via Vietnam naar Cambodja wil reizen, het volgende moment is het al héél wat als je door de Lisztstraat naar huis wordt geduwd ipv over de Churchilllaan!

Nou ja, schijnbaar heb ik nog wat uit te zoeken hier in Sittard, mijn ongeluk zal ergens goed voor zijn. Dat besef maakt dat ik me er – na een paar stevige GVD’s en dikke tranen – redelijk gemakkelijk bij kon neerleggen dat ik mijn vertrekdatum uit moet stellen. Waar ik me veel minder goed bij kon neerleggen is dat ik voor elk wissewasje afhankelijk was van iemands hulp.  Gelukkig ben ik gezegend met veel lieve vrienden en familie, die me zo ongeveer bedolven hebben onder de kaartjes, smsjes, telefoontjes, enz. Dank je! Deed me erg goed!!

Inmiddels heb ik nu alweer een week  loopgips! Ik had erg veel geluk in het ziekenhuis. Een Belgische dokter kwam zich met mij bemoeien en die had een wat andere visie dan zijn Nederlandse collega. Dankzij hem heb ik nu een soort van flexibel gips, waarmee ik zelfs mag zwemmen! Ik kan nu – weliswaar op bejaardentempo – bijna alles weer (eigenlijk alleen niet springen, op mijn tenen staan, auto- en motorrijden).

Om voor het eerst weer te gaan staan op mijn gebroken enkel deed veel pijn en ik vond het ook lastig om weer te vertrouwen op mijn been. Maar voordat de avond om was, liep ik al het restaurant binnen waar ik met mijn ouders ben gaan eten om het loopgips te vieren – en om ze te bedanken dat ze me drie weken “de vot nao höbbe gedragen”!

Nadat mijn gips eraf is, moet ik nog zo’n zes weken revalideren (ik sloeg steil achterover toen ik dat hoorde… ik dacht: bot is dan weer heel, dus Eef kan alles weer — niet dus), we zitten dan in begin oktober! Mijn nieuwe vertrekdatum wordt dan ook zondag 4 oktober 17.20 uur!

Maar voor die tijd ga ik eerst nog naar Pinkpop, Berlijn, misschien nog naar Lille en… oh ja.. ook nog een maand werken!

Dan nog een paar Boeiende Ontdekkingen die ik de afgelopen weken gedaan heb:

- winkelen met een rolstoel is NIET leuk (althans niet als je zo’n leending hebt dat net zo soepeltjes rijdt als een gemiddeld winkelwagentje van de Nettorama)

- ik ben nog veul stoerder dan jullie allemaal dachten, want ik durf zelf spuitjes in mijn buik te zetten! (de eerste paar keer stopte ik per ongeluk met ademhalen, inmiddels gaat het goed)

- je wordt niet automatisch helemaal zen als je drie weken niks te doen hebt

- iedereen die me heeft gezegd dat haren onder gips niet snel groeien omdat er weinig lucht bij komt heeft ONGELIJK!!

… while you’re busy making other plans!

(klik hierrr voor een toepasselijk achtergrondmuziekje)

Gisteravond rende ik de trap af en struikelde daarbij over een boek dat ik daar even had geparkeerd. Ik donderde een halve trap naar beneden en het deed erg veel pijn. Eerst lang en goed gekoeld en daarna ben ik met het pootje omhoog en ingezwachteld gaan slapen. Vanmorgen heeft mam me met de auto naar het werk gebracht, ik strompelde naar mijn klasje toe en heb zo goed als het kon nog wat les gegeven. Mijn been werd toch wel erg dik en deed veel pijn, dus ik besloot om toch maar even naar de huisarts te gaan. Die vertrouwde het niet en stuurde me door naar het ziekenhuis voor foto’s.

En wat bleek… ik had mijn enkel gebroken! 11 augustus mag ik nog niet vliegen, dus ik moet mijn plannen gaan bijstellen.

Ik weet nu nog niet precies hoe & wat, ben nog een beetje suf van al het gedoe, de schrik en de pijn. Morgen ga ik me eens wat dingen op een rijtje zetten. Ik ben in ieder geval erg blij dat ik al mijn spullen al had ingepakt en dat ik al bij mijn ouders woonde.

(het betreffende boek was trouwens van Stieg Larsson, wel een aanrader!)