Eef on the Road
The story of the Eef

Afscheid en weerzien

Twee keer naar Westside Story binnen een week, hoeveel mensen doen dat? Ik weet het niet, maar Heather en ik zijn in ieder geval twee van die mensen. Zoals ik al schreef in mijn vorige blog, had Darryn ons uitgenodigd voor de opening night en voor de crew party na afloop. Lekker om me voor de verandering weer eens volledig op te tutten (ik had zelfs parfum geleend van Siegrun!). Het feest was tof, sta je daar ineens tussen alle hoofdrolspelers. We bleven slapen bij Darryn, Heather maakte de volgende dag een American breakfast voor ons. We begonnen ergens vroeg in de middag met champagnecocktails en ons ontbijt eindigde rond een uur of 10 ‘s avonds…
.
De week die daarop volgde hing aan elkaar van afscheidsetentjes: op de yogaschool, met vrienden en met mijn surrogaatfamilie. Ik denk dat afscheid nemen een van de weinige dingen is die niet gemakkelijker worden naarmate je het vaker doet…
.
Reizen op de dag dat Nederland de WK finale heeft verloren is nogal apart. Iedere keer dat ik mijn paspoort moest laten zien kreeg ik blikken vol medelijden toegeworpen, haha. Fijn dat ik er niets om geef, anders was het erg frustrerend geweest!
In het vliegtuig naar Kuala Lumpur had ik maar liefst drie stoelen tot mijn beschikking en ik heb dus heerlijk languit liggen slapen. In KL haalde Walter mij op, ik vloog dus van de ene warme omhelzing naar de volgende.
.
We brachten een dagje door in het centrum van KL, we bezichtigden de KL Tower, die ons vanaf 421 meter hoogte een mooie blik op de stad gunde. De volgende dag moesten we heel vroeg op om het vliegtuig te pakken naar Tawau, een stad op Maleisisch Borneo. Vlakbij Tawau ligt het eilandje Sipadan, dat bekend staat als een van de mooiste duikplekken ter wereld en iemand is op het geniale idee gekomen om een oud boorplatform in de buurt om te toveren tot een duikresort. Walter kwam met het geniale idee dat wij daar wel eens naar toe konden gaan en aldus geschiedde.
We hadden vier dagen geboekt, waarvan we gegarandeerd minstens een dag op Sipadan mochten duiken (het is zo populair dat er elke dag maar 120 vergunningen worden uitgegeven). We hadden ontiegelijk veel geluk: we zijn maar liefst 3 (!) dagen naar Sipadan geweest. Elke morgen vertrokken we om 6 uur met de boot naar het eiland. Normaal gesproken vind het het super als ik een schildpad zie tijdens het duiken, hier zag ik er elke duik wel een paar. Verder heel veel haaien, barracuda’s, 1001 vissen waarvan ik de naam niet weet, zeesterren: echt on-voor-stel-baar veel wildlife. Ik heb mezelf 4 dagen in mijn arm lopen knijpen omdat ik maar niet kon geloven dat ik hier echt was.
.
Maleisie is het eerste islamitische land waar ik reis. Behalve veel hoofddoekjes en weinig varkensvlees, merk ik er weinig verschil met de andere Aziatische landen waar ik was. Tot het moment dat ik onze buskaartjes ging betalen… Walter kreeg me toch een paar vuile blikken toegeworpen! Totaal onverantwoord natuurlijk, om zoiets door een vrouw te laten afhandelen.
De taal komt hier overigens sterk overeen met Indonesisch, dus ik kon mijn op Bali opgedane vocabulaire meteen weer uit de kast trekken.
.
Ik heb erg moeten lachen om de suggesties voor wat BZT betekent, niemand heeft het geraden, dus de hoofdprijs van 1 miljoen euro moet ik zelf op zak houden. Het goede antwoord was Blog Zonder Titel. Inspiratieloze blogtitels, dat krijg je als je zo lang op dezelfde plek blijft he.
Verder kan ik jullie na 10 maanden intensieve research mededelen dat het meest gebruikte wachtwoord voor draadloos internet is: a1b2c3d4e5.
Tot volgende week!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
July 19th, 2010 at 08:56 and tagged , , , , , ,  | Comments & Trackbacks (4) | Permalink