Met mijn ouders op stap betekent weer es lekker “plat praote”, op de hoogte gebracht worden van alle nieuwtjes in en rond Sittard en een hoop gezelligheid! Alles is nieuw voor hen, ze zijn heel er onder de indruk. Dat is voor mij vaak grappig om te zien, veel “rare dingen” (een varkenskop op de markt) zie ik al niet eens meer.

We verblijven in Siem Reap, een stad die al haar toeristen te danken heeft aan het nabij gelegen Angkor.  [lerarenmodus AAN] Angkor is een gebied van wel 400 km2 groot, waarbinnen verschillende tempels liggen.

Tijdens 802 tot 1350 maakte Cambodja samen met het huidige Laos, Thailand en Vietnam deel uit van het Khmer-rijk. Elke koning bouwde tijdens zijn regeerperiode een tempel, niet om in te wonen zoals “onze” middeleeuwse kasteelheren een kasteel bouwden, maar als onderkomen voor de goden. De tempel was het middelpunt van de hoofdstad van dat moment. Er zijn tempels die zo groot zijn als een klein huis, maar er zijn ook hele complexen bij, zo groot als een stad.

Angkor is de trots van het land, en terecht! Er staat zelfs een afbeelding op de nationale vlag van Cambodja.

De recente historie van Cambodja is even indrukwekkend als Angkor, maar helaas op een hele andere manier. In het heel kort:

1954: einde van bijna 90 jaar Franse heerschappij

1969 – 1973: zeer hevige bombardementen van de Amerikanen, die de Vietcong in Cambodja willen bestrijden

1975: Pol Pot met zijn Khmer Rouge verjaagt alle stedelingen naar het platteland, mensen met een hoge functie worden onmiddellijk vermoordt. De plattelandbewoners worden gezien als het oorspronkelijke volk en dienen als voorbeeld voor de nieuw te bouwen maatschappij. In de kleine vier jaar tijd dat de Khmer Rouge aan de macht is, sterft een kwart van de bevolking door executie, honger of ziekte.

Na de Khmer Rouge volgt een hongersnood

[lerarenmodus UIT]

Bij deze tempel zijn scenes opgenomen met Angelina Jolie als Lara Croft in “Tomb Raider”.

Het is waanzinnig indrukwekkend, al moet ik zeggen dat ik na drie dagen wel weer uitgetempeld was.

Mijn moeder was jarig, ze werd 57! Om het te vieren hebben we haar de hele dag haar zin gegeven (wat o.a. inhield dat ze twee keer ontbeten heeft, jaja ze is een grote fan van vers tropisch fruit met yoghurt!!). Daarna zijn we naar de fish-spa geweest, je zit dan met je voeten in een aquarium, waarin allemaal kleine visjes zitten die de dode huid van je voeten opknabbelen. Onze voeten voelden heerlijk fris daarna! ‘s Avonds zijn we gaan uit eten in een restaurant waar een show met shaduwpoppen werd opgevoerd, dat was echt ontzettend mooi.

Uit Nederland krijg ik berichten over extreme vrieskou. Hier is het zoooo warm dat we om half 7 opstaan omdat het dan nog enigszins uit te houden is…!

Ik heb weer een keertje GOED en SNEL internet, dus ik heb nieuwe foto’s online gezet! Check http://picasaweb.google.nl/evelinenelissen/

Na een intensieve week op school was een tussenweekje meer dan welkom, ik heb de tijd doorgebracht met nieuwe plannetjes maken, de was doen, skypen met het thuisfront, massages oefenen, in boekhandels rondhangen (ja ja, sommige dingen gaan hier precies zoals in Sittard) en bezoekjes aan het ziekenhuis! Gelukkig niet voor mezelf, maar op bezoek bij Karoline, een Duits meisje waar ik de afgelopen dagen veel ben opgetrokken. Ze was in het winkelcentrum toen ze door onbekende reden bewusteloos raakte en door de val heeft ze haar schedel en drie ribben gebroken. Dat was wel even schrikken!

Met Michelle (uit Engeland) ben ik naar Doi Suthep geweest, een tempel bovenop een berg (op de foto zie je ons in de tuktuk). Het voelde daar heel bijzonder, echt super! We hebben met bloemen en wierook drie rondjes rond de tempel gelopen en daarna geofferd, zoals de Thaise mensen het daar ook deden. We kwamen in gesprek met een 24-jarige monnik en terwijl hij het had over verschillende meditatietechnieken, konden wij alleen maar eraan denken hoe waanzinnig aantrekkelijk hij was, haha! Michelle vond het “such a waste that he’s a monk..!”

Elke zondag is hier een markt die serieus niet onder doet voor de Sint Joep markt in Sittard, daar ben ik naartoe geweest met Barbara, Nieves en Norman. Héérlijke sushi gegeten! Het is maar goed dat ik alles wat ik koop op mijn rug mee moet slepen, anders had ik veel te veel gekocht, ze verkopen zo’n leuke spulletjes! Verder ben ik nog een dagje vreselijk verwend door de dames: high tea, cocktails bij het zwembad… mmmm! ‘s Avonds hebben we nog ufo-balloons opgelaten met onze wensen eraan.

Het oude centrum van Chiang Mai heeft de vorm van een vierkant waar grachten omheen liggen. Aan de ene kant van het water rijdt al het verkeer linksom en aan de andere kant gaat alles de andere kant op. Je kunt het water maar op enkele plaatsen oversteken. Op de terugweg ziet alles er dus heel anders uit dan op de heenweg en dat is tamelijk ingewikkeld als je de weg wilt volgen op een plattegrond. Tel daarbij op: een temperatuur van zo’n 35°C, een te kleine fiets waarvan de remmen té goed werken (lees: ze laten nog maar half los als je ze eenmaal hebt ingeknepen), een flinke portie PMS, linksrijdend verkeer, tijdsdruk (want ik had een afspraak met de acupuncturist voor mijn enkel) én het richtingsgevoel van een stoeptegel… ik kan jullie vertellen: dat is niet leuk! Ik werd er strontchagrijnig van en had behoefte aan bekende, westerse dingen, dus ik ben naar Starbuck’s geweest en naar de nieuwe film van Bruce Willis, Surrogates. (Mijn chocomel bij Starbuck’s was overigens duurder dan het bioscoopkaartje.) Ik kon er weer tegenaan!

Volgende week ga ik de vervolgcursus doen op de massageschool, ik heb er zin in!

p.s. Ik kreeg van Annemiek het commentaar dat ze “de kop van d’r sissy mist” op de foto’s, dus hier speciaal voor mijn lieve sis:

p.p.s. Zoals beloofd heb ik ook nog foto’s ingevoegd in mijn vorige blog.

p.p.p.s. Ik heb geen idee waarom het lettertype halverwege is veranderd…?!

p.p.p.p.s. Ik heb óók geen idee hoe ik dat kan veranderen.

p.p.p.p.p.s. Ik denk dat ik beter ben in massages dan in werken met computers en websites!

p.p.p.p.p.p.s. Which reminds me… ik moet de winnaar van de massage nog bekendmaken! Ik heb erg gelachen om de goede redenen die jullie bedachten om te moeten winnen, maar er kan er maar één de winnaar zijn en dat is… Claudy!! Jij hebt nu nog héél lang de tijd om je te verheugen en ik heb nog héél lang de tijd om te oefenen (of om alle opgedane kennis weer te vergeten!).